ad

ad

FUTA MACHOZI MPENZI-19


NYEMO CHILONGANI
Waarabu watatu wakasimama kutoka katika viti walivyokuwa wamekaa na kuelekea chooni, huko, tayari mizigo yao iliyokuwa na mabomu, bunduki ilikuwa huko. Hakukuwa na mtu aliyeonekana kuwa na hofu nao, walivalia suti na huku mikononi mwao wakiwa wameshika Biblia kitu kilichoonyesha kwamba watu hao walikuwa wachungaji wa Kiarabu ambao walifika nchini Marekani kwa ajili ya kutangaza Neno la Mungu.
Hawakuingia chooni wote, waliingia kwa zamu, huko, walipotoka, mmoja akaenda mbele, mwingine akasimama katikati na mwingine nyuma tena wote wakiwa na mabegi ya parachuti migongoni mwao, walihakikisha abiria wote wanakuwa katikati yao.
Warusi wale walikuwa kwenye viti pamoja na abiria wengine, hawakuhisi kama Waarabu hao walikuwa magaidi, walichukulia kama abiria wengine ambao walikuwa na uhuru wa kutembea huku na huko hapo kwenye ndege.
“Hey! Listen up,” (Hey! Sikilizeni!) alisema Muarabu mmoja kwa sauti kubwa, watu wote wakanyamaza na kumwangalia.
Mwarabu huyo hakutaka kuishia hapo, alichokifanya ni kutoa bunduki yake, kila mmoja akashtuka, hawakuamini kama kweli ndege hiyo ilikuwa imetekwa na magaidi hao. Wale Warusi waliokuwa na William, walishangaa, hawakujua ni kitu gani kilikuwa kikiendelea, walikuwa safarini na tayari waliwaambia wenzao kwamba kila kitu kilikamilika, William walikuwa naye na ndani ya saa chache ndege hiyo ingetua Urusi huku wakiwa na mtu huyo.
Hata kabla hawajafika huko, ndege hiyo ilitekwa na Waarabu ambao kwa kuwaangalia tu walionekana kuwa na roho mbaya, ilikuwa ni afadhali kukutana na mbwa mwitu msituni, tena ukiwa peke yako kuliko kukutana na watu hao.
“Tumeiteka ndege hii, tunataka wewe ufanye kile tunachotaka ufanye, ukienda kinyume, hatuna budi kukuua,” alisema Mwarabu huyo huku wenzake wawili wakiwa wanazunguka huku na kule.
“Kitu cha kwanza kabisa ninataka wote mliokuwa humu ndani mlalie viti vyenu huku mkiweka mikono juu,” alisema Mwarabu huyo aliyeitwa Abdul, ndani ya sekunde kumi, kila abiria akafanya hivyo wakiwemo wale Warusi ambao hawakuwa na silaha yoyote ile.
Abdul akapiga hatua kuwafuata Warusi wale, alipowafikia, akawaambia kwamba huo ulikuwa muda wa wao kuondoka na mtu waliyekuwa wakimuhitaji. Walishangaa, walijua kwamba hakukuwa na mtu aliyejua kama walimbadilisha William kuwa kwenye muonekano mwingine kabisa, sasa Waarabu hao walijuaje?
Wakati hayo yote yakiendelea, Wiliam alikuwa katika chumba kingine, sehemu ambayo iliwekwa kwa ajili ya wagonjwa waliokuwa vitandani au katika viti vya walemavu. Walichokifanya ni kwenda sehemu hiyo na kumwambia kwamba ilikuwa ni lazima kuondoka naye.
William alikuwa na maswali mengi ya kuuliza kwamba watu hao walikuwa wakinanani lakini alishindwa kufanya hivyo kabisa kwa sababu hakuwa na uwezo wa kuzungumza neno lolote lile, viungo vyake havikuweza kusogea sehemu yoyote ile.
Alichokifanya jamaa huyo ni kulifunga kwa nyuma begi katika kiti hicho cha walemavu na kisha kuanza kukisukuma kuelekea mlangoni tayari kwa kuondoka. Kila mmoja aliyekuwa ndani ya ndege ile alikuwa na hofu tele, kifo kilionekana mbele yao, hawakuona kama wangeweza kupona kwani walijua historia ya Waarabu, waliyakumbuka matukio kadhaa yaliyowahi kutokea, walikumbuka vilivyo tukio la Septemba 11 lililotokea nchini Marekani, hivyo kila mmoja akaanza kusali sala yake ya mwisho.
“Ni lazima mfe. Hatutaki watu wajue nini kilitokea ndani ya ndege hii,” alisema Abdul na kuwaambiia wenzake kwamba hiyo ilikuwa nafasi ya kuwaua watu hao ili waondoke.
Hawakutaka kupoteza muda, kila mmoja akashika bunduki yake aina ya AK-47 na kuanza kuwamiminia risasi abiria waliokuwa ndani ya ndege hiyo. Kila kitu kilichokuwa kikiendelea kabla, marubani hawakujua chochote kile ila baada ya kusikia milio ya risasi, wakatoka kuona nini kikiendelea, nao wakapigwa risasi na ndege kuanza kupoteza muelekeo.
“Turuke,” alisema jamaa mmoja.
Hilo ndilo lililofanyika, kiti cha kwanza kilikuwa ni kukisukuma kiti alichokalia William halafu na wao kuruka kwa parachuti. Walipokuwa angani, mmoja akakifuata kiti kile alichokuwepo William na kisha kulifungua parachuti lake kisha na wao kufungua yao.
Wakati wao wakiendelea kushuka chini, ndege ile ilikwenda na kugonga katika Milima ya Columbia na kulipuka. Walishuhudia kila kitu kilichokuwa kimetokea, mioyo yao ikawa na furaha tele kwani walifanikisha kile walichokuwa wamekikusudia.
Wakati walipokuwa wakiendelea kushuka, William alipoteza muelekeo, hakuwa kama wao ambao waliamua parachuti liende kutua wapi. Alikaa tu huku akiangalia kila kitu kilichokuwa kikiendelea, wakati yeye akitua tu, wale Waarabu walitua mbali kabisa, umbali kama wa mita mia moja na hamsini.
“Ametua kule, tumfuateni,” alisema Abdul mara baada ya kutua chini.
Hicho kilikuwa kipindi cha baridi kali nchini Canada. Ardhi nzima ilikuwa imefunikwa na barafu kubwa huku kwa mbali theluji ikiendelea kudondoka kwa wingi. Wakavua mabegi yao, hawakutaka hata kukunja maparachuti yao, wakaanza kukimbia kuelekea kule alipotua William.
Chini kulikuwa na barafu lililochanganyika na theluji nyingi kiasi cha kufikia magotini mwao, walitembea kwa shida sana kuelekea kule alipokuwa William. Walipofika kama hatua mia moja kabla ya kumfikia, wakaona bonde moja kubwa likiwa mbele yao, ili kwenda kwenye upande aliokuwa William ilikuwa ni lazima kulivuka bonde hilo ambalo nalo lilijaa barafu na theluji nyingi.
“Tufanye nini?” aliuliza Mwarabu mmoja.
“Ni lazima tuvuke bonde hili kwa gharama yoyote ile,” alisema Abdul na hivyo kuanza kuvuka bonde hilo.
Ilikuwa kazi kubwa, lilikuwa bonde hatari la Vernian lililoaminika kuwa na wanyama hatari aina ya mbwa mwitu wa kwenye baridi. Hawakuogopa kwa sababu walikuwa na bunduki mikononi mwao, hivyo wakaanza kulivuka.
Haikuwa kazi nyepesi kulimaliza bonde hilo, walichukua dakika ishirini kushuka bonde na kupandisha. Kitu cha ajabu kabisa mara baada ya kulivuka bonde hilo na kufika kule alipokuwa William, hawakuweza kumuona.
Kila mmoja alishangaa, waliangalia nyuma, usawa waliokuwepo, pale waliposimama ndipo ambapo William alipokuwa, hawakujua alikwenda wapi kwani kwa jinsi alivyokuwa, hakuwa na nguvu ya kufanya kitu chochote kile.
“Yupo wapi? Si alikuwa hapa?” aliuliza jamaa mmoja.
“Hata mimi nashangaa. Jamani! Kiti hiki hapa,” alisema jamaa mmoja, ni kweli, pembeni yao, mbali kidogo kulikuwa na kiti kile cha walemavu, hakikuwa kikionekana vizuri kwa sababu kilifunikwa na theluji zilizokuwa zikidondoka.
Wakakifuata, juu ya kiti hicho hakukuwa na mtu yeyote yule, walishangaa. Wakaangalia huku na kule, William hakuwepo kitu kilichowachanganya sana. Hawakutaka kukubali, hawakutaka kuendelea kubaki hapo, walichokifanya ni kuanza safari ya kuelekea sehemu yenye miti mingi ambapo waliamini kwamba William alikimbilia huko.
Hawakuwenda mwendo mrefu, baada ya dakika kumi na tano, wakafika katika sehemu iliyokuwa na nyumba kubwa ambayo asilimia tisini ilitengenezwa kwa mbao, wakahisi kwamba Wiliam alikuwa ndani ya nyumba hiyo, wakaanza kuisogelea huku wakiwa na bunduki zao. Kipindi hicho walikuwa tayari kupambana na kitu chochote kile ambacho kingewafanya kumkosa William.
****
“Who are you?” (wewe ni nani?)
Lilikuwa swali lililotoka kwa mwanaume aliyekuwa na ndevu nyingi aliyekuwa amevalia koti kubwa lenye manyoya mengi kwa ajili ya kujikinga na baridi, mkononi alishika bunduki yake kubwa aina ya gobole na alikuwa akiongea huku akimwangalia William.
Huyo alikuwa muindaji aliyekuwa na kazi ya kuwawinda wanyama wengi katika msitu huo ambao ulikuwa ukitawaliwa na barafu jingi kila kipindi cha baridi kama hicho kilipofika.
Alimwangalia William, alionekana kama mtu aliyehitaji msaada mkubwa. Japokuwa kulikuwa na baridi kali lakini William alivalia nguo nyepesi ambayo ilionyesha kumpa shida hapo alipokuwa.
Hakujibiwa swali lake, akahisi kwamba kulikuwa na tatizo. Pamoja na hayo yote lakini kichwa chake kilikuwa na maswali mengi kwamba iliwezekana vipi mtu huyo kuwa mahali hapo tena huku akiwa kwenye kiti cha walemavu kitendo kilichoonyesha kwamba hakuwa sawa?
Hakutaka kuuliza maswali zaidi, alichokifanya ni kumnyanyua William na kuondoka naye mahali hapo. Alipata tabu, kupiga hatua kwenye theluji nyingi kama ile ilikuwa mtihani mkubwa lakini hakutaka kumuacha William, ilikuwa ni lazima aondoke naye, ilikuwa ni lazima amsaidie.
Hakuchukua dakika nyingi akafika katika nyumba aliyokuwa akiishi. Akaufungua mlango na kuingia ndani. Kitu cha kwanza kabisa alichokifanya ni kuwasha moto na kumsogeza William kwa ajili ya kupata joto, hakuishia hapo, akamlete chupa za pombe na kumuwekea mbele yake.
“Why are you here?” (kwa nini upo hapa?) alimuuliza lakini William hakujibu chochote kile zaidi ya kumwangalia.
“Are you Russian? Can you speak English?” (wewe ni Mrusi? Unaweza kuzungumza Kiingereza?) aliuliza lakini bado jibu la William lilikuwa ni ukimya wake.
Muda uliendelea kusonga mbele, baada ya dakika kadhaa, akahisi kama nje kulikuwa na watu. Harakaharaka akasogea dirishani na kuchungulia nje. Macho yake yakatua kwa watu waliovalia suti, walikuwa Waarabu watatu ambao walikuwa wakisogea kule nyumba yake ilipokuwa huku mikononi wakiwa na bunduki.
“Ooh My God,” (Ooh Mungu wangu!) alijikuta akisema kwa kuhamaki. Hata alipofikiria kuhusu gobole lake, ndiyo kwanza lilikuwa na risasi mbili tu zilizobaki.
“I am a dead man already,” (tayari mimi ni mfu) alisema huku akionekana kukata tamaa.

Je, nini kitaendelea?
Je, huo ndiyo mwisho wa William?
Tukutane kesho hapahapa.

No comments

Powered by Blogger.